Wow. Nog één keer in de oude lay-out, misschien ook wel zo toepasselijk. Vandaag ben ik 22 geworden, en ben ik klaar met UCU, behalve de portfolio die ik zo in moet leveren en die ongeveer af is. Ik ben 22, en hoe voel ik me nu? Als één van de gelukkigste mensen op aarde. Ik ben een bevoorrecht mens, en dat wil ik altijd blijven onthouden. Ik heb vrienden overal ter wereld (en vooral in Nederland) en vandaag wordt er even aan me gedacht. Een gedachte om warm van te worden. Dankjullie allen (ook lezen maar sommigen deze website).

Ik ben ook klaar met UCU, de plek die actief en passief deel van mijn leven is geweest de afgelopen vier jaar. Het is niet te omschrijven hoe blij ik ben hiermee klaar te zijn. Ik heb een prachttijd gehad, maar het is al een tijdje tijd om te gaan en de volgende stap te zetten.

Ik zeg het maar nog een keer: wow. Wat een dag. Wat een moment. Wat een leven. Ik word er stil van. En vanavond, vanavond is het feest.

Morgen ben ik jarig!

(en ben ik klaar hier...Nu nog niet. Wie wil een Duits portfolio maken?)

Wat gebeurt er als je tijdens studie-ontwijkend gedrag gaat zoeken op Google naar Ewout en Marius? Dan vind je, naast LiveNews resultaten, ook andere dingen. En dit stukje wilde ik even met jullie delen.

Dien zelfden avond, nadat de drie heeren en de jonge mevrouw de Witt vertrokken zijn, zitten de logeergasten heel gezellig bijeen. Ze doen allerlei spelletjes en Ewout en Marius die na het eten hevig gevochten hebben, en allebei een behuild gezicht hebben, zijn nu weer de grootste vrienden en hebben de meeste pret. Ze willen altijd weer op nieuw pandspelletjes doen, en weten van geen uitscheiden, totdat mevrouw van Oven zegt:

‘Kom Maggie en Dora, jelui moet naar bed, het is negen uur, de klok heeft al geslagen.’

Nog twee dagen en begin goed ziek te zijn. Echt naar. Hele nacht lopen ijlen met koorts enzo, en een hoofdpijn waar je u tegen zegt. Rillingen koudwarmkoudwarmkoudwarm Bah. 48 uur nog.

Ooit wel eens opgevallen op het perron als de trein komt dat iedereen dan mee gaat lopen in de richting van de trein? Slaat eigenlijk nergens op. Zodra je erop gaat letten ziet het er enorm grappig uit.

Ongelooflijk. De grappen over Ewout's baard en mijn staart is nog steeds gaande. Misschien wel de eerste keer dat zelfs het publiceren van nieuwe stukken de discussie niet kan tegenhouden.

Zometeen 4 uur lang examens maken. Ik begin wat moetjes te worden.

Geweldig. Ik zit hier in mezelf vloekend een paper af te maken die al dagen lang de last op mijn schouders is, over een uur ga ik naar alle waarschijnlijkheid even de wind van voren ontvangen vanwege achterlopend gedrag bij Deutsch, en de enige beloning voor het afkrijgen van deze paper is mijn hoofd eraf leren voor mijn twee examens van morgen. Goed, ik dus met de ziel onder de arm het academische gebouw in, balend begin ik weer te werken met zachtjes www.nederland.fm aan. Vervolgens komt het meest toepasselijke nummer langs:

Tell me why
I don't like Mondays

Tell me why
I want to shoot the whole day down.

Geweldig. De ironie druipt ervanaf, ik weer gelukkig, nu even de bek dicht houden, adem inhouden, werken werken werkenwerkenwerkenwerkenWERK.