Morgenochtend om 4:30 mijn bed uit om mijn vlucht te halen terug naar Nederland. Heb even zoals altijd weinig gedaan, gewoon lekker ontspannen en van mijn ouders genieten. Geen idee wanneer de volgende keer is dat ik hier weer ben, aangezien het erg onrustig gaat worden vanaf over twee maanden. Hopelijk tussendoor een keertje.

Met het bericht dat ik eigenlijk volgende week donderdag of vrijdag naar Parijs moet voor een aangevraagde casting voor een nieuw luchtje van Hugo Boss en het andere bericht dat David Beckham het huis van een goede vriend in Zuid Afrika heeft gekocht besluit ik het hier. Weer verder in Nederland.

Dank u wederom pa en mam.

Huis, tuin & keuken berichten: komende 13 mei, wat mijn laatste dag universiteit tevens mijn verjaardag is zal LiveNews wederom gaan veranderen. Twee tijdelijke gastschrijvers, andere layout en ik in het Engels komen eraan. 13 mei, wat een heerlijke verjaardag zal het worden.

Een unieke tijd van mijn leven is dit denk ik wel. Ja, misschien zijn ze dat allemaal wel. Voor iedereen. Maar nu, dit is er eentje van mij. Iedere dag heb ik contact met allerlei agencies over de wereld, die praten over bakken met goud en toekomst en roem, maar eigenlijk zit ik meer in mijn hoofd met mijn Political Geography examen en mijn Duits portfolio. Maar dat wil ik niet meer. Ik ben nu officieus klaar met UCU. Iemand verwoordde het laatst mooi: jaar1 was super, nieuwe mensen leren kennen, jezelf ontwikkelen. Jaar2 voor academisch vooruitgegaan en geleerd. Jaar3? Herhaling. Beste LiveNews, ik heb daar onderhand geleerd wat ik heb kunnen leren. Time to move on. Nog zeven weken.

En daarna? Voorlopig even geen Masters. Velen vinden me een vreemde jongen hierom, maar ik kan me er nu niet toe zetten. Ik wil weer de wereld in. En dit besluit lag eigenlijk al vast eer de modellenonzin de hoek omkwam. Waarom zou ik meteen mijn Masters gaan doen? Al mijn ex-jaargenoten doen het nu, en ik heb er nog geen een gelukkig gezien. Ze doen het omdat de molen nou eenmaal die kant op ging. Nee hoor, ik ga doen waar ik gelukkig van word. Maakt modellenwerk me gelukkig? Direct niet. Indirect wel. Het gaat me hopelijk de financiële middelen geven om daarna mijn dromen achterna te huppelen. De wereld over reizen, stichtingen en projecten starten, vrienden helpen, mensen helpen, leven leven LEVEN! En dat allemaal door modellenwerk? Ik weet het niet. Het staat er nu bizar goed voor op dat gebied. Ik vertrek waarschijnlijk dus naar New York in juni, om daar aan het werk te gaan. Er staat daar iets groots te borrelen, en het zou me een heel eind de goede kant opduwen als dat zou lukken. Wat het precies is mag ik nog niet geheel openbaar maken. En dat hoeft ook niet. Dat merken jullie vanzelf wel. Hoe lang ga ik dit doen? Niet al te lang. Ik merkte in Kaapstad al dat het wel veel vergt van een normaal mens om in zo'n vreemde omgeving te zitten. Zo oppervlakkig, zo leeg, zo drugs. Na een jaar ga ik denk ik kijken of het me waard is geweest. Ben ik verdergekomen? Heb ik flink kunnen sparen? Staat mijn ik nog overeind? En dan zien we wel. Maximaal 2 a 3 jaar fulltime denk ik. Maar ja, dat kan elke dag veranderen. Daarna hoop ik aan mijn Masters te gaan. Zo. Dit is best een globale uitleg over mijn toekomstplannen. Kan ik later in mijn leven terugkijken wat me in vredesnaam bezielde om deze stap te nemen. Nu nog twee maanden veiligheid. Daarna het diepste van het diepe in. Alweer. Laat maar komen.

Een mailtje van de art director van dat blad, een erg aardige vent stuurde ook even een grappige foto op van de launchparty van het blad, met een postersize formaat van Slitz MAN: 2,60m bij 2m....

Wie heeft er zin in een goede giechel? Click dan op www.slitzman.se en heb plezier. Mijn standaardcommentaar: nee hoor dat is mijn broer. In het blad zelf zit ook nog een pagina'tje of 6-8, die kan je zien op www.kimwallin.com dan klikken op Benjamin Falk en dan op Slitz Man. Sjongejonge.

Ewout en Rick zijn weer veilig terug in Nederland. Ik ben 12 uur onderweg geweest om een sessie te hebben met een 'energetiker' hier in Oostenrijk, om te kijken of hij mijn enkel kan helpen. Ik weet nog niet precies wat hij heeft gedaan, alleen dat hij me heel erg moe heeft gemaakt. Morgen verderkijken. Met Rick en Ewout was ehet echt super. Ze dropten me vanmiddag af en toen ze wegreden zag je gewoon een bom gezelligheid wegscheuren. We hebben zo veel grappige dingen gehad hier in die paar dagen, wat uiteraard weer te maken had met onszelf of elkander voor schut zetten, oud Nederlandsche spreekwoorden gebruiken of Rick Duits laten praten in een land waar ze geen Duits praten, en toch met resultaat ervandaan komen ("Haben Sie ein Mapfe?"), op kaarten staan, een pintje drinken, in de zon hangen, op Rick z'n nek zitten, auto rijden en hard met de muziek meeblèren, ijsjes eten en gewoon goede hele goede vrienden zijn. Heerlijk. Nu nog een weekje rust hier. En wat universiteitswerk. Het ziet er trouwens naar uit dat LiveNews in juni vanaf New York verdergaat. Later meer daarover.